Podkład pod twierdzenia Oannesa.


Wyobraź sobie dwóch procarzy stojących naprzeciwko siebie. Między procarzami jest biegacz, który biegnąc oddala się od jednego z nich, i jednocześnie zbliża do tego drugiego. Teraz obaj procarze strzelili do biegacza z procy. Kamyki zostały wystrzelone z tą samą siłą, więc lecą z tą samą prędkością – ale tak jest tylko z punktu widzenia procarzy. Z punktu widzenia biegacza

kamyk, który leci z przodu ma większą prędkość niż ten lecący z tyłu.

Dziewiętnastowieczni fizycy myśleli, że podobnie jest ze światłem. Jednakże okazało się, że jest zupełnie inaczej.

Pierwotnie pomyślane doświadczenie zaprojektowane przez Michelsona (odbyło się w roku 1881) (...). W sześć lat później doświadczenie zostało powtórzone przez Michelsona wspólnie z Morleyem. W każdym przypadku jego wynik był jednak absolutnie zaskakujący – bez względu na kierunek ruchu Ziemi, porę dnia i roku, kierunek ustawienia ramion interferometru – odczyty wykazywały na to samo – że prędkość światła względem Ziemi ma zawsze niezmienioną wartość. (...) Mówiąc obrazowo, żebyśmy nie wiem jak szybko „gonili” światło, to ono i tak będzie oddalało się od nas z tą samą prędkością i żebyśmy nie wiem jak chcieli go przyspieszyć poprzez zbliżanie się do niego, to ono i tak będzie względem nas poruszało się z prędkością c.” – to fragment tekstu zamieszczonego na stronie internetowej:

http://www.fizykon.org/fiz_wspolczesna/tw_doswiadczenie_Michelsona_Morleya.htm

Albert Einstein w swojej szczególnej teorii względności nie mówi nic o mechanizmie działania tego niezwykłego zjawiska.

"The invariance of the speed of light [niezmienność prędkości światła] in all uniformly moving reference frames is a postulate of special relativity, it does not derive from special relativity [nie wynika ze szczególnej teorii względności], which only then states how observers will experience/measure space and time given the invariance of the speed of light." – to fragment tekstu zamieszczonego przez profesorów fizyki na stronie Stanford University,

https://einstein.stanford.edu/content/relativity/q1917.html

Więc profesorowie fizyki, którzy na wszystkich uniwersytetach uprawiają model wszechświata oparty na szczególnej teorii względności, na pytanie,

dlaczego prędkość światła jest niezmienna,

odpowiadają tak:

"Because it simply is [Bo po prostu jest], and this is an experimental fact of life that we have to deal with." – to inny fragment tekstu zamieszczonego przez profesorów fizyki na stronie Stanford University,

https://einstein.stanford.edu/content/relativity/q1917.html


Autorem podkładu jestem ja – czyli Kaziuk von Märchendorf.

E-mail: kaziukvonmaerchendorf@gmail.com

Facebook: Twierdzenia Oannesa

Kaziuk's

www.kaziuks.com



Twierdzenia Oannesa.


Zerowe twierdzenie Oannesa.

We wszechświecie każde zjawisko fizyczne ma jakiś mechanizm działania.


Korzystając z okazji opowiem tu o pewnym zdarzeniu, które zaszło w mojej wiosce. Pewnego razu w mojej wiosce był bezwietrzny ale deszczowy dzień. Wówczas mieszkańcy mojej wioski zaobserwowali, że niezależnie od tego czy krowy sołtysa stały czy szły po wypoziomowanej drodze, i niezależnie od tego w którym kierunku szły oraz z jaką prędkością, krople deszczu spadały na nie zawsze z tą samą prędkością. I wtedy w mojej wiosce zrodziło się takie oto pytanie:

dlaczego prędkość deszczu jest niezmienna?

Wioskowy głupek z mojej wioski odpowiada na to pytanie tak:

"Because it simply is [Bo po prostu jest], and this is an experimental fact of life that we have to deal with."

Ale nawet moja koza Beatrycze wie, że w mojej wiosce żadne zjawisko fizyczne po prostu jest. Bo nawet Beatrycze wie, że w mojej wiosce każde zjawisko fizyczne ma jakiś mechanizm działania.


Pierwsze twierdzenie Oannesa.

Jeżeli moje zerowe twierdzenie jest prawdziwe, to zjawisko niezmienności prędkości światła ma mechanizm działania.


Podobnie jest w mojej wiosce. Zjawisko niezmienności prędkości deszczu ma mechanizm działania. A tym mechanizmem działania jest to, że krople deszczu przemieszczają się prostopadle względem dwuwymiarowej powierzchni drogi.


Drugie i ostatnie twierdzenie Oannesa.

Jeżeli moje pierwsze twierdzenie jest prawdziwe, to model wszechświata, który nie uwzględnia mechanizmu działania zjawiska niezmienności prędkości światła, jest

kulawą karykaturą wszechświata.


Podobnie jest w mojej wiosce. Model mojej wioski, który nie uwzględnia mechanizmu działania zjawiska spadania kropel deszczu na krowy sołtysa zawsze z tą samą prędkością, jest

kulawą karykaturą mojej wioski.



Konkluzja.


Jeżeli żaden profesor fizyki nie wykaże, że którekolwiek z twierdzeń Oannesa jest nieprawdziwe, to będzie znaczyć, że model wszechświata, który oparty jest na szczególnej teorii względności, i który profesorowie fizyki uprawiają na wszystkich uniwersytetach, jest

kulawą karykaturą wszechświata.


Autorem komkluzji jestem ja – czyli Kaziuk von Märchendorf.

E-mail: kaziukvonmaerchendorf@gmail.com

Facebook: Twierdzenia Oannesa

Kaziuk's

www.kaziuks.com



Post scriptum.


Według Oannesa, mechanizmem działania zjawiska stałości prędkości światła jest to, że „krople” światła przemieszczają się „prostopadle” względem trójwymiarowej przestrzeni. A jak dokładnie to działa, dowiesz się z

nieziemskich opowieści Oannesa.

Ale nie tylko. Z tych nieziemskich opowieści dowiesz się jaki według Oannesa jest wszechświat, i jak on działa.


Autorem post scriptum jestem ja – czyli Kaziuk von Märchendorf.

E-mail: kaziukvonmaerchendorf@gmail.com

Facebook: Twierdzenia Oannesa

Kaziuk's

www.kaziuks.com


(5-01-2018)